Χωρις θυμο

Δεν είμαι θυμωμένος, όχι πια. Είναι αυτό που είναι. Ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης που φιλοξενεί 11.000.000 ασθενείς με ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας. Το μόνο που διακρίνει τις ζημιές σε διάφορες πόλεις της χώρας μας μετά τις χθεσινές διαδηλώσεις, από το κλείσιμο μιας ράμπας αναπήρων από ένα Smart, την οδήγηση μετά από κατανάλωση αλκοόλ, το συστηματικό πέρασμα κόκκινων φαναριών, το «κάνω το χαζό και μπαίνω μπροστά από άλλους στη σειρά», το «κρεμάω στο λαιμό τα πιστοποιητικά μου και τα διδακτορικά αμφιβόλου κύρους, ενώ δεν μπορώ να αρθρώσω λέξη», το «καβαλάω άλογο στο Λευκό Πύργο τραγουδώντας το Μακεδονία Ξακουστή», τη φοροδιαφυγή (όχι μόνο στην κρίση που οφείλεται στην πρότερη φοροδιαφυγή), το χρηματισμό για να «ξεχάσουν» το νεκρό σου στον τάφο σε ένα σύστημα όπου όλοι εκταφιάζονται στα τρία, άντε τέσσερα χρόνια, το κάπνισμα σε κλειστούς χώρους από έγκριτα μέλη της κοινωνίας που διακηρύσσουν την ακεραιότητα και τη φιλονομία, παρουσία ακόμη και εγκύων, τις δημοτικές συντεχνίες «ημετέρων» που επιτρέπουν ταβερνομπαροκλάμπ να κλείσει (και το βράδυ και με λουκέτα) 100 μέτρα σε σχηματισμό Γ πεζοδρομίου, βγάζοντας καροτσάκια με μωρά και ανήμπορους στη μέση του δρόμου σε στροφή λεωφορείου, το μόνο λοιπόν που διακρίνει τις χθεσινές ζημιές από όλα αυτά είναι το «κατ’ αναλογίαν».
Αντιθέτως, μοιάζουν πολύ σε πολλά πράγματα. Μοιάζουν στη ρίζα που τα επιτρέπει τύπου «επειδή μπορώ», «ξέρεις ποιος είμαι εγώ», και στην μικροαστική υποκρισία του «φταίνε πάντα οι άλλοι, γιατί εγώ όταν τα κάνω έχω λόγο». Έχω πει και το διακηρύττω ότι φασίστας είναι εκείνος που θαυμάζει τους προγόνους του περισσότερο από τους απογόνους του. Έτσι η Ελλάδα φιλοξενεί έναν λαό που έχει ξεβρακώσει τους προγόνους του από θαυμασμό, έρωτα, υπερηφάνεια ώστε να νιώθει ότι δικαιούται να είναι ένδοξος, και έχει χεσμένους τους απογόνους του συντηρώντας μια ανομία και ένα χαφιεδισμό από τους πιο «αριστερούς» μέχρι τους πιο «δεξιούς» όπου ποτέ κανένας δεν «δίνει» τον δικό του, αλλά δε χάνει ευκαιρία να «δώσει» τον άλλον. Γιατί οι πρόγονοι στην μνήμη των οποίων θυσιάζουμε καθημερινά τα παιδιά μας δεν είναι μόνο ο Αριστοτέλης, ο Αλέξανδρος ο Μέγας, ο Παύλος Μελάς και ο Καραϊσκάκης, αλλά και ο Λαμπράκης, και ο Βελουχιώτης και ο καθείς του οποίου τις σάρκες ξεσκίζουμε όλοι εμείς οι άχρηστοι κάθε μέρα και τις φοράμε για να νιώσουμε σημαντικοί.
Δεν είμαι όμως πια θυμωμένος. Έχω αφεθεί. Σε αυτή τη φάση της ζωής μου, αυτό διέρχομαι. Ο βίος είναι μια δύσκολη και συναρπαστική πορεία, και έχω περάσει από ζούγκλες, ωκεανούς, δάση, βουνά, ποτάμια, πόλεις και πολιτείες, και σε αυτή τη φάση της ζωής μου περνώ από βόθρο. Θα επιβιώσω γιατί είμαι πολύ ανθεκτικός. Χάνω στρατηγικά αυτή τη μάχη, για να κερδίσω τον πόλεμο της αξιοπρέπειάς μου και της πνευματικής μου εξέλιξης. Λυπάμαι τον αστυνομικό που όταν κάλεσα το εκατό στην εθνική Χαλκιδικής για να του αναφέρω ότι κάποιος μεθυσμένος έχει χτυπήσει τρία αυτοκίνητα και με οκτάρια έφυγε μπροστά, το «όργανο» μου είπε «και συ τί είσαι, ο ρουφιάνος της παρέας», αφήνοντας και μένα και τη Βρετανίδα γυναίκα μου άναυδους.
Επίσης λυπάμαι και τον Καστοριανό που έξω από το ΑΒ στο πάρκινγκ όταν πάρκαρε στη θέση αναπήρων, γύρισε ο Σάββας μου και του έκανε παρατήρηση και εκείνος αποκάλεσε το παιδί μου «μούλικο», αντί να κατεβάσει τα μάτια.
Πρέπει να βιαστούν πρώτα οι Ελένες από γνωστά μαγκάκια, να καούν 100 και βάλε άνθρωποι στα Μάτια της χώρας αυτής, να καταρρεύσουν οικοδομές με 5 ρίχτερ για να κάνει η πολιτεία τη δουλειά της, γιατί η προληπτική φροντίδα και τήρηση των όρων μιας σύμβασης μεταξύ ενηλίκων όπως συμβαίνει στον πολιτισμένο κόσμο, στην Ελλάδα είναι ρουφιανιά και χαφιεδισμός. Στο σύμπαν που ζούμε, όλοι στο τέλος παίρνουν αυτό που τους αξίζει. Το ίδιο συμβαίνει και με τον εκάστοτε ναρκισσιστή, καθώς στο τέλος πεθαίνει θυμωμένος, πάντα αδικημένος, ψάχνοντας να βρει «τις πταίει», και έχοντας χάσει την ευκαιρία μερικών δεκαετιών που περνάνε σαν αστραπή και ανεπιστρεπτί. Την ευκαιρία ο καθένας να κάνει τον εαυτό του καλύτερο, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της ζωής του, και έτσι να κάνει και τον κόσμο κατάτι ομορφότερο. Αυτό θα αποκαλούσα πραγματική εκδίκηση του παραμελημένου εαυτού μας στο τέλος… Κρίμα!

Post by Yannis Stergis

Yannis Stergis was born in Thessaloniki in 1971. Together with his wife Emma Rachael Parker, they founded hyphen SA in Thessaloniki in 2003, a publishing house that deals in educational and publications engineering and cross-cultural intelligence. In 2011, Yannis and Emma founded the following two subsidiaries: the αriston project Ltd, a think tank and educational know-how institution based in Solihull, UK, and a specialty press publishing house, .ParkerStergis. Publishing, based in Thessaloniki. In 2014, the αriston project’s training centres, the Elaeons, were established for developing leadership skills for future employment, present nationwide in both Greece and Cyprus. Yannis Stergis studied Law at the Faculty of Law and Economics at the Aristotle University of Thessaloniki and continued his studies in Brussels, in the field of Applied Criminology, while his LL Doctrine (CrmDr) is in Cybernetics. From 1989 to 2003, he worked for two major international publishing houses (Oxford University Press and Macmillan) initially as an ELT Consultant covering the markets of Northern Greece and Cyprus, continuing on as Chief Editor of Educational Material and finally as Director of Publications. During that period, he also taught English and Spanish for private foreign language schools in Thessaloniki, Athens and Heraklion, Crete. He also contributed his legal and project management services to two strategic departments of the European Commission, as an EC representative in over 70 countries around the globe. He has carried out numerous research projects on the creation of educational material and delivered over four thousand hours of commercial and professional seminars and presentations at major conferences and schools throughout Greece, Cyprus, Spain, the United Kingdom, Turkey and countries of South America. He has written and been published (fiction and poetry, as well as ELT books and teaching methodology books), in addition to having published articles in a variety of daily newspapers, magazines and blogs. He is the content developer, author and experimental lecturer of the highly successful educational courses ROIEDU Business (for entrepreneurs), ROIEDU Global Skills (for young adults), CERT I (for medium business owners), as well as the creator of the first radio educational programme protifora ariston project broadcast weekly on a leading radio station in Thessaloniki and Northern Greece. He has also made it possible for listeners to be certified by the ariston Project Ltd think tank. Yannis Stergis is considered to be “the specialist” in Greece and internationally, when it comes to the business of education, cross-cultural intelligence, the architecture of knowledge management systems (KMS), conceptual design, the principles of resourcefulness, the management of intellectual assets and the philosophy behind the models and systems regarding the future of work. He is also a member of the European Community Veterans (ECV) and the American Society of Cybernetics (ASC). He is an avid admirer of the piano, accordion, harmonica and the sea and refers to Emma and their two children as his raison d’être.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *